بیماری عروق کرونر، تنگی یا انسداد عروق کرونر است که در اثر تصلب شرایین ایجاد می شود. تصلب شرایین تجمع رسوبات چربی و سلول های التهابی (پلاک) در دیواره های داخلی شریان ها است که کاهش جریان خون به قلب را به دنبال دارد. بدون جریان خون کافی، قلب از اکسیژن و مواد مغذی مورد نیاز برای عملکرد صحیح خود محروم می شود. شایع ترین علامت بیماری عروق کرونر، آنژین یا درد قفسه سینه است.

عوارض انسداد عروق قلب

در زمان انسداد ناگهانی یک یا چند عروق کرونری، ممکن است حمله قلبی (آسیب به عضله قلب) نیز روی دهد. اگر انسداد به کندی رخ دهد، ماهیچه قلب ممکن است با ایجاد عروق خونی جانبی کوچک از سایر عروق کرونری، مسیر جریان خون را تغییر داده و آنژین روی دهد. 

اگر انسداد کامل در عروق قلب، بیش از سه ماه بطول بیانجامد، انسداد کامل مزمن خوانده می شود و در صورت تشخیص پزشک، و رفع نشدن انسداد با فرآیند های غیر جراحی، عمل قلب باز در نظر گرفته میشود. 

اما برخی افراد بنا به دلایلی اعم از ترس از جراحی، عوارض پس از جراحی و یا هزینه های سنگین جراحی، میلی به انجام آن ندارند، آیا چاره ای جز جراحی وجود دارد؟

رفع انسداد عروق بدون جراحی

رفع کامل انسداد عروق قلب بدون نیاز به جراحی

درمان بیماری عروق کرونر شامل مجموعه ای از رویکردهای تغییر سبک زندگی، داروها و روش هایی برای باز کردن عروق مسدود شده است. درمان بیماری عروق کرونر امری مهم برای کاهش خطر حمله قلبی است. روشهای مداخله ای شایعی که از راه پوست برای درمان بیماری عروق کرونر انجام می شوند شامل آنژیوپلاستی با بالون (PTCA) و کاشت استنت یا جای گذاری استنت آغشته به دارو است. 

از آنجا که این روش ها توسط متخصص قلب، و از طریق لوله یا کاتتر وارد شده در رگ خونی انجام می شوند و توسط جراح و از طریق برش در قفسه سینه صورت نمی گیرند، جزو روشهای غیر جراحی طبقه بندی می شوند.

1_ آنژیوپلاستی

آنژیوپلاستی، که آنژیوپلاستی کرونری (PTCA) نیز نامیده می شود، با وارد کردن یک لوله منعطف بلند به نام کاتتر در یک رگ خونی، از طریق برش کوچکی در پوست صورت می گیرد. این کاتتر در رأس خود حاوی بادکنکی توخالی و بادنشده است. پس از رسیدن کاتتر به رگ خونی مسدود شده، بادکنک باد می شود و پلاک را در برابر دیواره های رگ خونی فشرده می سازد. بادکنک ممکن است چندین بار پر و خالی شود. این روش اغلب همراه با جای گذاری لوله فلزی کوچکی به نام استنت انجام می شود.

2_ استنت گذاری

استنت کرونری لوله ای کوچک، مشبک و درجه یک از جنس فولاد ضد زنگ است که برای باز نگه داشتن عروق کرونر و به حداقل رساندن احتمال بسته شدن ناگهانی، حین یا پس از آنژیوپلاستی مورد استفاده قرار می گیرد. این لوله نیز با استفاده از همان روش آنژیوپلاستی در عروق کرونر قرار می گیرد. استنت معمولاً در ناحیه تنگ شده شریان قرار می گیرد. پس از باد شدن بادکنک (بالون) کاتتر، استنت باز شده و در برابر دیواره رگ فشرده می شود. 

بادکنک تخلیه شده و خارج می شود و استنت به طور دائمی در جای خود باقی می ماند. پس از قرار دادن استنت، داروی ضد پلاکتی به نام کلوپیدوگرل، که به پلاویکس نیز معروف است، به مدت یک ماه تجویز خواهد شد. از این روش برای به حداقل رساندن خطر تشکیل لخته در استنت، ضمن رشد بافت اطراف استنت برای وارد کردن آن در دیواره عروق خونی مورد استفاده قرار می گیرد. طی یک ماه، بدن دیگر متوجه استنت نخواهد شد و دیگر نیازی به مصرف دارو نیست. در صورت تجویز آسپرین، مصرف این دارو باید همراه با کلوپیدوگرل ادامه یابد.

3_ اتریکتومی چرخشی

آتروکتومی چرخشی از طریق “سایش” پلاک ها با استفاده از یک دستگاه چرخشی پر سرعت عروق تنگ شده را باز می کند. این تکنیک در وضعیت های خاصی مانند پلاک حاوی مقادیر زیاد کلسیم یا تشدید انسداد داخل یک استنت استفاده می شود.

4_ درمان گرفتگی عروق با دارو

رویکرد درمانی با دارو در کنار تغییر سبک زندگی میتواند تاثیر گذار باشد. اگر سیگار می کشید، نسبت به ترک آن اقدام کنید. غذای فرآوری شده کمتری مصرف کنید و به رژیم غذایی کم چربی ترانس، کم نمک و کم شکر روی آورید. در صورت ابتلا به دیابت، قند خون خود را کنترل کنید. به طور منظم ورزش کنید (اما قبل از شروع برنامه ورزشی با پزشک خود مشورت کنید). 

نوع داروهای مصرفی به وضعیت شما بستگی خواهد داشت. در صورت تشخیص بیماری عروق کرونر ممکن است موارد زیر را دریافت کنید:

تغییرات سبک زندگی می تواند از CAD جلوگیری کرده یا روند آن را آهسته کند:

فهرست مطالب

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

پرسش از دکتر